اپیدمیولوژی اوریون

اپیدمیولوژی اوریون (mumps Epidemiology)

اوریون نوعی ناخوشی است که مشخصه آن تورم خودمحدود شونده و همراه با تندرنس یک طرفه یا دو طرفه ی غدد پاروتید یا سایر غدد بزاقی است که دارای شروع حاد و علت واضح دیگری نداشته باشد.اوریون حداقل ۲ روز طول می کشد. در ادامه به بررسی اپیدمیولوژی اوریون می پردازیم.

اپیدمیولوژی اوریون:

اوریون در تمام دنیا اندمیک می باشد و اپیدمی های اوریون هر ۳-۵ سال در جمعیت های واکسینه نشده رخ می دهد.به طور معمول این اپیدمی ها در مکان هایی رخ می دهد که کودکان و بالغین جوان گرد هم می آیند، مانند مدارس، سربازخانه ها و سایر پایگاه های گرد هم آیی.میزان بروز تخمینی در جهان ۱۰۰-۱۰۰۰ مورد در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر جمعیت در کشور های بدون برنامه ها واکسیناسیون ملی اوریون می باشد.بعد از شروع واکسیناسیون اوریون در سال ۱۹۶۷ در ایالات متحده، تعداد موارد گزارش شده به شدت کاهش یافت.در سال ۲۰۰۱ این تعداد از بیشتر از ۱۵۰۰۰۰ مورد به کمتر از ۳۰۰۰ مورد (۹۸/۸% کاهش از سطح قبل از واکسن) کاهش پیدا کرد.

در سال ۲۰۰۶، ایالات متحده بزرگترین همه گیری اوریون را در بیشتر از ۲۰ سال گذشته تجربه کرد و ۶۵۸۴ مورد گزارش شد.در زمان همه گیری سال ۲۰۰۶، این بیماری در سطح جهانی جان تازه ای گرفت،حتی در جمعیت هایی با پوشش بالای واکسیناسیون.تعداد موارد گزارش شده در ایالات متحده، در ۲ سال متعاقب آن کاهش یافت و اوج کاهش آن در سال ۲۰۰۹-۲۰۱۰ بود که همه گیری کانونی در نیویورک و نیوجرسی رخ داد و در سال ۲۰۱۱ مجددا، همه گیری های کانونی در کالیفرنیا حادث شد.مطالعه اخیری که به وسیله سازمان کنترل و پیش گیری از بیماری (CDC) انجام شد، نشان داد که پوشش واکسنی با دو دوز MMR (سرخک – اوریون – سرخجه) در شهر های بزرگ ایالات متحده (۹۴/۸%)، سطحی از واکسن را ایجاد می کند که در حد و یا نزدیک سطح ایجاد شده به وسیله عفونت های کودکی است.اگر چه با میزان بسنده ی پوشش واکسیناسون،در مناطقی کوچک،هنوز نیز برخی از کودکان در خطر عقونت باقی مانده اند. همه گیری هایی با مقیاس وسیع به صورت تک گیر، کماکان از سطح جهان گزارش می شود، برخی مواقع از گشور هایی که زمانی بیماری تحت کنترل بوده است.

با وجود این که به لحاظ تاریخی در طی دوران پیش از واکسیناسون، درمورد اپیدمیولوژی اوریون نسبت بزرگی از موارد، کودکان ۵-۹ سال بودند،در حال حاظر اوریون بیشتر در گروه های سنی بالاتر رخ می دهد( به طور عمده در دانشجویانی که در کودکی واکس زده بودند). این شیفت در پراکنش سنی و ایجاد اوریون در جمعیت های واکسیناسیون شده احتمالا حاصل شرایط همراه متعددی است، از جمله : ۱) موقعیت های تسریع کننده انتشار ویروس تنفسی در میان بزرگسالان جوان ( مانند اقامت در خوابگاه های دانشگاه) ۲) کم اثر شدن ایمنی واکسن در گذر زمان ۳) نبود ویروس نوع  وحشی  در گردش به صورت اندمیک برای پاسخ ها ی ایمنی القا شده توسط واکسن تقویت شده به صورت دوره ای و ۴) ادامه اپیدمی های جهانی اوریون ( ناشی از نبود برنامه واکسیناسیون  اوریون یا میزان پایین واکسیناسیون اوریون و جاهایی که برنامه واکسیناسیون اجرا نمی شود) می باشد.

کاهش قابل توجه ایمنی القا شده (علیه اوریون) توسط واکسیناسیون در گذر زمان دارای دلایلی است که این دلایل عبارت اند از: ۱) کاهش تیتر آنتی بادی ها و کاهش قدرت ترکیب آنتی بادی ها (avidity). زوال ایمنی بر علیه اوریون در طی زمان و این موارد توسط مطالعاتی حمایت می شود که بیان می کنند استفاده از دوز سوم واکسن MMR میزان حمله اوریون را کاهش می دهد.اگر چه این مطالعات به اندازه کافی کنترل شده نبودند که بتوانیم غیر مرتبط بودن کاهش مشادهده شده در بروز اوریون در اقدام انجام شده (دوز سوم واکسن)، را رد کنیم.بنابراین موثر بودن دوز سوم واکسن MMR نیاز به اثبات دارد.

اپیدمیولوژی اوریون

اتیولوژی

منابع:

۱- اصول طب داخلی هاریسون

Check Also

آنفولانزای پرندگان

۱۰ توصیه برای درامان ماندن از ابتلا به انفولانزای پرندگان

آنفلوآنزای حاد پرندگان، هرچند در ایران تحت کنترل است اما با کوچک‌ترین بی‌احتیاطی می‌تواند هرکدام …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE